Den Haag, 2026
Echo
In the everyday, I find the things that grow still, the things that vanish, and the things that carry on… Sometimes, something belongs to all three. Through the co-existence of contradictions, opposites also merge. In this way, grief draws closer to comfort, until they blur into one another.
In painting, I carve out space for such a paradox.
In painting, I carve out space for such a paradox.
Painting is daydreaming with your nose pressed against reality.
It is a form of treasuring. Giving loving attention to the things surrounding us. I explore meaning in the everyday by connecting traditional symbolism to the contemporary still life. Which things tell us something about the value of the contemporary? I wonder how far the everyday actually extends, and how universal it is.
Only we can abandon the sea.
The sea cannot.
The sea cannot.
Rather than diving into a painting, I believe the artwork expands, claims a room, and hushes its intentions into the space.
When painting, I revisit a specific moment with the same feeling. Feelings exist in the echo of something that has happened. The layered method of oil painting aligns with this idea of living in the echo of moments.
Marilou Klapwijk
Marilou Klapwijk
Den Haag, 2026
Echo
In het alledaagse vind ik de dingen die stilvallen, de dingen die vergaan en de dingen die doorgaan… Soms hoort een iets tot alledrie. Door het co-bestaan van contradicties smelten tegenstellingen ook samen. Zo trekt verdriet steeds dichter naar troost toe, tot ze in elkaar overgaan. In de schilderkunst vind ik ruimte voor zo een paradox.
Schilderen is dagdromen met je neus op de realiteit.
Het is een vorm van koesteren. Liefdevol aandacht geven aan de dingen om ons heen. Ik onderzoek betekenis in het alledaagse door traditionele symboliek te verbinden aan het hedendaags stilleven. Welke dingen vertellen ons iets over de waarde van het hedendaagse? Ik vraag me af tot hoever het alledaagse eigenlijk reikt, en hoe universeel het is.
Alleen wij kunnen de zee verlaten.
De zee ons niet.
De zee ons niet.
In tegenstelling tot de gedachte dat we als kijker in een schilderij duiken, denk ik juist dat het kunstwerk uitdijt, een kamer opeist en met diens intenties de ruimte sust.
Wanneer ik schilder kom ik telkens terug in een moment, met een soortgelijk gevoel. Gevoelens bestaan in de echo van iets dat gebeurd. De gelaagdheid van schilderen met olieverf sluit aan op het idee van leven in de echo van momenten.
Marilou Klapwijk
Hello@marilouklapwijk.nl